Agata Szymczewska

Skrzypce

Londyński The Times napisał o niej: Gra z powagą, opanowaniem i mądrością muzyczną ponad swój wiek, brzmiąc momentami jak płomienna młoda Ida Haendel. Od zdobycia I nagrody, Złotego Medalu oraz Nagrody Publiczności w XIII Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, regularnie występuje na renomowanych scenach w Europie, Azji i obydwu Amerykach, zdobywając uznanie międzynarodowych krytyków, słynnych dyrygentów oraz orkiestr i festiwali z którymi współpracuje. Występowała m.in. w nowojorskiej Carnegie Hall, Chicago Symphony Hall, Kennedy Center w Waszyngtonie, Wigmore Hall w Londynie, Théatre des Champs-Élysées w Paryżu, Concertgebouw w Amsterdamie, Palau de la Musica w Barcelonie, w Filharmoni Berlińskiej, Sala Sao Paulo w Brazylii, Seoul Arts Center w Korei a także w Chinach, Japonii, na Tajwanie, Kanadzie, Chile, Kolumbii oraz Izraelu pod batutą m. in. Seiji Ozawy, Sir Nevilla Marrinera, Ricardo Muti, Andreya Boreyko, Maxima Vengerova, Krzysztofa Pendereckiego, Johna Axelroda,  Jerzego Maksymiuka, Jacka Kasprzyka, Krzysztofa Urbańskiego, Michała Nesterowicza, Antoniego Wita, Jana Krenza oraz w Royal Festival Hall z London Philharmonic Orchestra, którą poprowadził Osmo Vanska. 


Ważnym punktem kariery, oprócz koncertów solistycznych, jest muzyka kameralna, dzięki której Agata Szymczewska wspólnie koncertowała z wieloma wybitnymi artystami takimi jak: Krystian Zimerman, Martha Argerich, Igor Levit, Anne-Sophie Mutter, Gidon Kremer, Maxim Vengerov czy Mischa Maisky czy. Od 2014 roku Agata Szymczewska jest prymariuszką renomowanego Karol Szymanowski Quartet. 

Jest laureatką nagrody London Music Masters 2009, uhonorowana nagrodami: Paszport PolitykiNagrodą TVP Kultura w kategorii Muzyka Poważna, 4 nagrodami Fryderyk oraz Koryfeuszem Muzyki Polskiej w kategorii Osobowość Roku (2022). W swoim dorobku fonograficznym posiada kilkanaście płyt CD i DVD wydanych m. in przez: Deutsche Grammophon, Sony Music, Decca, Hyperion Records, SWR Music, Universal Music, CD Accord.

Absolwentka  Hochschule fur Musik  und Theater w Hannoverze w  klasie prof. Krzysztofa Węgrzyna oraz Akademii Muzycznej w Poznaniu w klasie prof. Bartosza Bryły. Jest profesorem klasy skrzypiec na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz w ZPSM nr 1 w Warszawie. Od czerwca 2023 roku pełni funkcję Prezesa Towarzystwa Muzycznego im. H. Wieniawskiego w Poznaniu. Gra na skrzypcach Nicolo Gagliano (1755) użyczonych dzięki uprzejmości Anne-Sophie Mutter. 

Piotr Pławner

Skrzypce

Należy do najwybitniejszych i najbardziej kreatywnych skrzypków swojej generacji. “Ten młody człowiek jest fenomenem, to prawdziwy geniusz. Jego gra jest fascynująca, przemyślana do ostatniego niuansu.

O tej interpretacji można mówić tylko w superlatywach“ – pisze o artyście gazeta „Stuttgarter Zeitung“,The Times pisze „to wyjatkowy, nieskazitelny talent ”, a Lord Yehudi Menuhin nazwał Piotra Pławnera skrzypkiem o fenomenalnych zdolnościach oraz jednym z najbardziej obiecujących talentów nadchodzącej ery.
Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 6 lat.

Na estradzie debiutował w dziewiątym roku życia. Studia ukonczyl z wyroznieniem w Akademi Muzycznej w Lodzi. Po otrzymaniu stypendium Fundacji im. Henryka Szerynga w Monte-Carlo studiował w Bernie (Szwajcaria), gdzie w roku 1995 zostaje wyrozniony nagroda specjalną “Tschumi-Preis“ za najlepszy dyplom solistyczny.

Artysta jest laureatem wielu konkursów i przesłuchań w kraju i zagranica. Najwazniejsze z nich to zwyciestwa w X Międzynarodowym Konkursie im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (1991), Międzynarodowym Konkursie w Bayreuth (1991), w Miedzynarodowym Konkursie w Monte Carlo im Henryka Szerynga (1994) 44 Międzynarodowym Konkursie ARD w Monachium (1995 – najwyzszy laur przyznany w 55-letniej historii tego konkursu dopiero po raz trzeci).

Piotr Pławner był stypendystą Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci, Fundacji Sztuki Dziecka, Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz Fundacji im. Henryka Szerynga w Monaco. Wiele koncertuje w kraju i zagranicą jako solista i kameralista. Występował w wielu krajach europejskich, krajach arabskich, Azji oraz obu Amerykach. Występował z takimi zespołami jak orkiestry Bayerischen Rundfunk i Süddeutschen Rundfunk, Berner Symhonieorchester, Sinfonia Helvetica, Radio Kamerorkest Hilversum, Deutschen Kammerorchester, Sinfonia Varsovia, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Orchestre Philharmonique de Monte-Carlo oraz Netherlands Kammerorchester. Artysta współpracuje z najwybitniejszymi dyrygentami naszych czasów.

Brał udział w licznych znanych festiwalach, takich jak Braunschweiger Kammermusikpodium, Internationale Bachakademie Stuttgart, L`esplanade Saint-Etienne, Rheingau Festival, Printemps des Arts de Monte-Carlo, Internationale Festspiele Passau, Danos Festival, Grazer Frühling, Schlosskonzerte Thun, Musikfestival Braunwald oraz Al Bustan Festival oraz w wielu prestiżowych koncertach organizowanych dla znanych osobistości ze świata polityki (H. Kohla, R. Süssmuth, R. Dreifuss, F. Cotti, Książę Monaco Rainer III) i z okazji ważnych rocznic i wydażeń europejskich.
Artysta występuje w takich salach koncertowych, jak Tivoli Hall w Kopenhadze, Liederhalle w Stuttgarcie, Herkules Saal w Monachium, Concertgebouw w Amsterdamie, Chatelet w Paryżu, Palau de la Musica Catalona w Barcelonie, Teatro Monumental w Madrycie, Tonhalle w Zurichu, Victoria Hall w Genewie.
Piotr Pławner dysponuje rozległym repertuarem, począwszy od baroku po dzieła kompozytorów współczesnych (m. in. K. Penderecki, W.Lutosławski, E. Knapik, M. Feldman, S. Gubaidulina). Dokonał również wielu nagrań radiowych i telewizyjnych w Polsce, Holandii, Niemczech, Danii, Hiszpanii, Szwajcarii i Austrii, m.in. dla Polskiego Radia i Telewizji, TV Hilversum, TV i Radia Bawarskiego, TV Espana, Radio France, SDR, WDR, SWR, DRS oraz ORF. W ostatnich latach dokonał archiwalnych nagrań z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach (koncerty skrzypcowe H. Wieniawskiego, K. Szymanowskiego, M. Karłowicza, S. Prokofiewa i R. Schumanna) oraz z Orkiestrami Süddeutsche Rundfunk i Bayerische Rundfunk, Mitteldeutsche Rundfunk. W swoim dorobku ma także kilka płyt kompaktowych z utworami polskich kompozytorów. Koncert na skrzypce, fortepian i kwartet smyczkowy E. Chaussona został nagrodzony nagrodą “Fryderyk 2005“. Płyta z utworami kameralnymi Karola Szymanowskiego otrzymała prestiżową nagrodę i została wybrana “Płytą Roku 1998“ przez miesięcznik “Studio“. W roku 2007 otrzymał za płytę z koncertami skrzypcowymi Szymanowskiego i Karłowicza znaczącą nagrodę „The Strad Selection“ za najlepsze wykonanie koncertów, przyznaną przez miesięcznik „The Strad“. W roku 2009 otrzymał „Fryderyka“, tym razem za płytę z utworami Karola Szymanowskiego i Pawła Kochańskiego, nagraną wspólnie z Wojciechem Świtałą.
Gra i talent Piotra Pławnera została wielokrotnie uznana przez międzynarodową krytykęJest zapraszanym jurorem w międzynarodowych konkursach muzycznych. Od 2006 roku jest prymariuszem światowej sławy kwintetu „I Salonisti“.
W 2015 roku odznaczony Brązowym Medalem Gloria Artis za zasługi w promowaniu muzyki polskiej zagranicą.
W marcu 2020 roku otrzymał „Fryderyka” za swoją najnowszą płytę CD z koncertami skrzypcowymi Emila Młynarskiego. Nagranie zostało dokonane z Filharmonią im. Artura Rubinsteina w Łodzi pod dyrekcja Pawła Przytockiego.

W roku 2021 odznaczony został Srebrnym Medalem Gloria Artis.

Od sezonu 2020/21 współpracuje w roli szefa artystycznego ze Śląską Orkiestrą Kameralną w Katowicach. W roku 2022 został szefem artystycznym orkiestry kameralnej Capella Bydgostiensis.
Piotr Pławner gra na skrzypcach T. Balestrieri.

Mateusz Doniec

Altówka

Urodził się w 1996 roku w Krakowie. Naukę gry na altówce rozpoczął w klasie prof. Rafała Daszkiewicza. Z wyróżnieniem ukończył studia na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie altówki prof. Katarzyny Budnik (u której obecnie jest asystentem).

Mateusz jest altowiolistą orkiestry symfonicznej Sinfonia Varsovia. Bierze udział także w koncertach z repertuarem solowym oraz muzyki kameralnej. Grał z takimi muzykami jak m.in. Janusz Wawrowski, Marcin Zdunik, Katarzyna Budnik, Anna Maria Staśkiewicz, Maria Machowska, Astrig Siranossian, czy Anne Queffélec.

Mateusz brał udział w konkursach międzynarodowych oraz ogólnopolskich. Wśród licznych nagród do największych osiągnięć należą m.in.: 57 Międzynarodowy konkurs muzyczny „Beethoven Hradec”, 2019 – III miejsce, X Ogólnopolski konkurs altówkowy im. Jana Rakowskiego, Poznań 2018 – II miejsce oraz nagroda specjalna za najlepsze wykonanie utworu obowiązkowego „ForEve(r)” Janusza Stalmierskiego,18 Międzynarodowy Konkurs im. Bogdana Warchal w grze na instrumentach smyczkowych, Dolny Kubin 2014 – Grand Prix oraz I miejsce w kategorii altówek.

Obecnie pełni funkcję asystenta w klasie altówki prof. Katarzyny Budnik (UMFC Warszawa)

Marcin Zdunik

Wiolonczela

Polski wiolonczelista, solista i kameralista. Wykonuje muzykę od renesansu po dzieła najnowsze, improwizuje, aranżuje i komponuje. Jest zapraszany do udziału w prestiżowych festiwalach muzycznych –BBC Proms w Londynie, Progetto Martha Argerich w Lugano oraz Chopin i Jego Europa w Warszawie.

Wystąpił jako solista na estradach wielu renomowanych sal, m.in. Carnegie Hall w Nowym Jorku, Konzerthaus w Berlinie, Cadogan Hall w Londynie i Rudolfinum w Pradze. Wielokrotnie partnerowały mu znakomite zespoły – m.in. Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej w Warszawie, Buffalo Philharmonic Orchestra, Orchestre National des Pays de la Loire, Praska Orkiestra Kameralna, European Union Chamber Orchestra, Orkiestrą Sinfonia Varsovia i City of London Sinfonia, a także wybitni dyrygenci – np. Andrzej Boreyko, JoAnn Falletta, Antoni Wit i Andres Mustonen. Ważną rolę w jego życiu artystycznym odgrywa współpraca z inspirującymi muzykami, m.in. z Nelsonem Goenerem, Rafałem Blechaczem, Krzysztofem Jakowiczem, Bomsori Kim, Jakubem Józefem Orlińskim, Szymonem Nehringiem, Aleksandrem Dębiczem, Katarzyną Budnik i Jakubem Jakowiczem. W ramach festiwalu Chamber Music Connects the World miał przywilej koncertować wspólnie z Gidonem Kremerem i Yuri Bashmetem. W sezonie artystycznym 2016/17 był artystą rezydentem Filharmonii Narodowej w Warszawie.

Był wielokrotnie nagradzany na międzynarodowych konkursach i festiwalach muzycznych. W 2007 roku został laureatem I nagrody, Grand Prix oraz 9 innych nagród w VI Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie. W 2008 roku reprezentował Polskie Radio w Bratysławie na Międzynarodowym Forum Młodych Wykonawców organizowanym przez Europejską Unię Radiową (EBU) zwyciężając i zdobywając tytuł New Talent 2008. W 2009 roku otrzymał nagrodę Gwarancja Kultury przyznaną przez TVP Kultura.

W czerwcu 2009 roku ukazała się debiutancka płyta Marcina Zdunika zrealizowana z udziałem Orkiestry Kameralnej Wratislavia, pod kierownictwem Jana Staniendy, zawierająca m.in. nagrania dwóch koncertów wiolonczelowych J.Haydna. Za płytę tę otrzymał nagrodę Fryderyk 2010. Zdunik na płyty nagrał także również komplet utworów na wiolonczelę i fortepian Roberta Schumanna (z pianistką Aleksandrą Świgut; NIFC 2014), „Fantazję na wiolonczelę i orkiestrę” M.Weinberga (z Orkiestrą Sinfonia Varsiovia pod dyr. A.Mustonena; TWON 2015), muzykę kameralną Fryderyka Chopina (Chopin. Chamber Music; z pianistą Szymonem Nehringiem i altowiolistą Ryszardem Groblewskim, NIFC 2020) oraz szereg kompozycji kameralnych. Dwupłytowy album Bach Stories został nagrany przy współudziale pianisty Aleksandra Dębicza i wydany nakładem firmy Warner Classics. Dwie spośród ostatnich płyt Zdunika uhonorowane zostały nagrodą Fryderyk: album Words of Mystery zarejestrowany wspólnie z Zespołem Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia pod dyr. Anny Szostak oraz nagranie II Koncertu wiolonczelowego Pawła Mykietyna, w którym artysta współpracował z Orkiestrą Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu pod dyrekcją Bassema Akiki. Marcin Zdunik dokonał również wielu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji oraz dla Radia Słowackiego.

W działalności artystycznej Marcina Zdunika ważną rolę odgrywa kompozycja. W ostatnich latach powstał m.in. Koncert wiolonczelowy „Ghosts of the past” (2021), napisany na zamówienie Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia Amadeus pod dyrekcją Anny Duczmal – Mróz, Kwartet fortepianowy (2022), kantata Cor Jesu na tenor, chór i orkiestrę (2024), Trio fortepianowe (2024), utwór Da Pacem Domine na wiolonczelę solo i siedem wiolonczel,  szereg kompozycji solowych i muzyka do spektakli teatralnych.

Zdunik kształcił się pod kierunkiem wybitnych muzyków – Andrzeja Bauera i Juliusa Bergera. Wiedzę muzykologiczną zgłębiał podczas studiów w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem prof. Szymona Paczkowskiego. Praca magisterska „Bach w poszukiwaniu ideału. Cztery wersje Pasji Janowej BWV 245” otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie im. Zofii Lissy. Marcin Zdunik jest laureatem Stypendium dla wybitnych młodych naukowców przyznawanego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2016-2019).

Artysta prowadzi klasy wiolonczeli w Akademii Muzycznej w Gdańsku i w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. 

W kwietniu 2021 otrzymał tytuł profesora sztuki w dyscyplinie sztuki muzyczne, zaś w 2020 przyznaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznakę honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej.

Jan Kotula

Kontrabas

Ukończył z wyróżnieniem katowicką Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w klasie kontrabasu prof. Waldemara Tamowskiego. Laureat II nagrody na IV Ogólnopolskim Konkursie Kontrabasowym im. Adama Bronisława Ciechańskiego w Poznaniu (1997) i III nagrody na Międzynarodowym Konkursie Kontrabasowym w Markneukirchen (1999).

Pierwszy kontrabasista i solista Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Jako kameralista, solista i członek orkiestry występuje w kraju i za granicą. W roli solisty występował z Orkiestrą Kameralną AUKSO, Akademicką Orkiestrą Symfoniczną, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia i Orkiestrą Kameralną Capella Bydgostiensis. Pracował z dyrygentami: Janem Wincentym Hawlem, Zdzisławem Szostakiem, José Marią Florêncio i Markiem Mosiem. Współpracuje z Kwartetem Śląskim. Ma na swym koncie nagrania radiowe i płytowe.

W roku 2012, w ramach Międzynarodowego Festiwalu Śląska Jesień Gitarowa, wraz ze światowej sławy gitarzystą Kazuhito Yamashitą uczestniczył w europejskim prawykonaniu koncertu na kontrabas, gitarę i orkiestrę japońskiej kompozytorki Keiko Fujiie. W zeszłym sezonie artystycznym wystąpił jako solista u boku wybitnego amerykańskiego saksofonisty Brandforda Marsalisa wraz z towarzyszeniem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach pod dyrekcja Aleksandra Humali w ramach Festiwalu Zaduszki Jazzowe w NOSPR.

W roku 2013 i 2022 pracował w zespole eksperckim Departamentu Szkolnictwa Artystycznego nad stworzeniem nowej podstawy programowej dla szkół muzycznych I i II stopnia. Otrzymał liczne nagrody za działalność pedagogiczną, m.in. Nagroda Dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej, dwukrotnie Nagrodę Rektorską macierzystej uczelni. Prowadzi klasy mistrzowskie na Międzynarodowych Kursach Muzycznych w Łańcucie i Zimowej Akademii Muzyki w Lusławicach. Juror ogólnopolskich konkursów kontrabasowych. Regularnie prowadzi seminaria metodyczne w ramach Ogólnopolskich Spotkań Kontrabasowych w Mielcu.

Posiada tytuł doktora habilitowanego i pracuje na stanowisku adiunkta w katowickiej uczelni, a jego studenci odnoszą liczne sukcesy na międzynarodowych i ogólnopolskich konkursach kontrabasowych.

Marcin Dylla 

Gitara

Zaliczany jest przez wielu krytyków muzycznych i melomanów do grona najwybitniejszych gitarzystów klasycznych. Swoją pozycję zawdzięcza m.in. niespotykanej ilości nagród na konkursach muzycznych. W latach 1996-2007 dziewiętnastokrotnie zdobył pierwsze miejsce na najbardziej prestiżowych, międzynarodowych konkursach gitarowych, odbywających się w Europie i USA. Wielokrotnie honorowany był nagrodami publiczności oraz orkiestr, z którymi występował. W 2002 roku na 7. Międzynarodowym Konwencie Gitarowy w Alessandrii Marcin Dylla otrzymał nagrodę krytyków muzycznych „złotą gitarę“ dla najlepiej zapowiadającego się młodego gitarzysty. Płyta CD nagrana dla wytworni Naxos, znalazła się w dziesiątce najlepiej sprzedających się albumów tej firmy w roku 2008, natomiast płyta DVD „ Wawel o zmierzchu” została nominowana do nagrody „Fryderyki” w roku 2010. Renomę Marcina Dylli w artystycznym życiu Europy ugruntowuje udział w wielu festiwalach muzycznych, prowadzenie lekcji mistrzowskich, współpraca z wybitnymi muzykami i orkiestrami oraz liczne recitale w prestiżowych salach koncertowych świata, takich jak: Konzerthaus– Wiedeń, Musikverein – Wiedeń, Carnegie Hall – Nowy Jork, Auditorio Nacional – Madryt, Concertgebouw – Amsterdam, Filharmonia – St. Petersburg, Tschaykovsky Hall – Moskwa, National Concert Hall – Taipei, Kleinhans Music Hall – Buffalo N.Y. Zdobycie pierwszej nagrody na konkursie gitarowym GFA w Los Angeles, uważanym za najbardziej prestiżowy na świecie, zaowocowało trasą koncertową w ponad 60 miastach USA, Kanady i Meksyku. Po jego recitalu w Waszyngtonie, The Washington Post napisał: „Jeśli ktokolwiek miałby wątpliwości, że Marcin Dylla należy do najbardziej utalentowanych gitarzystów naszej planety, to tego wieczoru zostały one rozwiane całkowicie”. Marcin Dylla urodził się 6 czerwca 1976r. w Chorzowie. Naukę gry na gitarze rozpoczął w wieku 8 lat w Państwowej Szkole Muzycznej w Rudzie Śląskiej. W latach 1995-2000 studiował na Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie gitary ad. Wandy Palacz. Edukację muzyczną kontynuował na zagranicznych uczelniach: na Akademii Muzycznej w Bazylei pod kierunkiem Prof. Oscara Ghiglii, na Akademii Muzycznej we Freiburgu pod kierunkiem Prof. Sonji Prunnbauer oraz w Konservatorium Muzyczny w Maastricht pod kierunkiem Prof. Carlo Marchione. W 2016 roku pełnił zaszczytną funkcję profesora gościnnego na Uniwersytecie w San Francisco. Obecnie wykłada na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach oraz na Uniwersytecie w Münster.

Krzysztof Książek

Fortepian

Wielokrotnie nagradzany i doceniany za wykonawstwo muzyki Fryderyka Chopina i muzyki polskiej.

Artysta występował na licznych festiwalach w kraju i zagranicą, m.in. na: Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach Zdroju,  Festiwalu „Chopin i Jego Europa”, Festival Chopin à Paris,  New Year Music Festival w Gstaad, Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena w Warszawie. Koncertował w Europie, Afryce, Stanach Zjednocznych i Azji. Występował pod batutą takich dyrygentów jak: Antoni Wit, Jacek Kaspszyk, Tadeusz Strugała, Grzegorz Nowak, Václav Luks, José Maria Florêncio, Yu Feng, George Tchitchinadze, Łukasz Borowicz, Ewa Strusińska.

Szeroki obszar muzycznych zainteresowań sytuuje go wśród najbardziej wszechstronnych artystów swojego pokolenia. Oprócz kanonu dzieł najznamienitszych kompozytorów sięga także po pozycje mniej znane (m.in. Koncert fortepianowy S. Wisłockiego, Rapsodia Symfoniczna na fortepian i orkiestrę Z. Stojowskiego, Wariacje na temat piosenki Dziecięcej E. von Dohnanyi’ego, czy Yellow River Piano Concerto). Nie stroni także od muzyki najnowszej (Koncert na fortepian i perkusję Z. Bargielskiego, dzieła na fortepian Rafała Augustyna). Dużą radość artysta czerpie z wykonawstwa muzyki na instrumentach historycznych, czego najlepszym dowodem obok współpracy z takimi zespołami jak Orkiestra XVIII wieku, Collegium 1704, czy {oh!} Orkiestra Historyczna, jest nagranie recitalu na kopii warszawskiego fortepianu Chopina – Buchholtza z ok. 1825 roku. Ważną część jego działalności stanowi muzyka kameralna, której uczył się pod kierunkiem prof. Kai Danczowskiej, prof. Marii Szwajger-Kułakowskiej i dr hab. Sławomira Cierpika, dr hab. Bartłomieja Kominka, duetu Silver-Garburg. Razem z żoną Agnieszką Zahaczewską-Książek współtworzy Książek Piano Duo. Zespół zdobył I nagrodę II Międzynarodowego Konkursu Muzyki Polskiej w Rzeszowie (2021) oraz II nagrodę XII Międzynarodowego Konkursu Kameralnego „Franz Schubert und die Musik der Moderne” w Graz (Austria, 2025) w kategorii duet fortepianowy. Na stałe współpracuje ze śpiewaczką i kompozytorką Agatą Zubel. Ich płyta „Apparition” (CD Accord) z pieśniami kompozytorów XX w. nagrodzona została FRYDERYKIEM 2020.Dyskografia pianisty obejmuje obok wyżej wymienionych obejmuje płyty z muzyką Chopina, Augustyna, suitami na dwa fortepiany Antona Areńskiego i Sergiusza Rachmaninowa oraz dziełami na cztery ręce polskich twórców początku XIX wieku.Krzysztof Książek jest absolwentem Akademii Muzycznych w Krakowie i Bydgoszczy w klasie prof. Stefana Wojtasa oraz Hochschule für Musik, Theater und Medien Hannover. w klasie prof. Arie Vardiego.Był stypendystą programu stypendialnego „Młoda Polska”. W marcu 2014 roku otrzymał Stypendium Krystiana Zimermana.Artysta prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie, a do grona jego studentów należy m. in. Yehuda Prokopowicz.

Krzysztof Książek jest reprezentowany przez Stowarzyszenie im. Ludwiga van Beethovena.

Wojciech Świtała

Fortepian

Absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Józefa Stompla. W latach 1991–1996 doskonalił swojeumiejętności pianistyczne pod kierunkiem Karl-Heinza Kämmerlinga, André Dumortiera i Jean-Claude’a Vanden Eyndena.

Jest laureatem Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych w Paryżu (Konkurs im.Marguerite Long i Jacques'a Thibaud) i Montrealu. Był najlepszym polskim uczestnikiemXII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawiew roku 1990. Otrzymał wtedy nagrodę za najlepsze wykonanie poloneza oraz szereg nagród pozaregulaminowych.Występował jako solista i kameralista w większości krajów europejskich, krajach obu Ameryk, Azji i Australii. Koncertował z większością polskich orkiestr symfonicznych,

Orkiestrą Aukso, Kwartetem Śląskim, Kwartetem Camerata, Royal String Quartet, a także skrzypkami Szymonem Krzeszowcem i Piotrem Pławnerem oraz sopranistką Ewą Iżykowską.Zarejestrował kilkanaście płyt dla wytwórni: Polskie Nagrania, Bearton, DUX, Sony Music Polska, IMC oraz Chandos z utworami Bacewicz, Brahmsa, Chopina, Debussy’ego,Liszta, Schumanna, Szymanowskiego i Zarębskiego. Dla Narodowego InstytutuFryderyka Chopina nagrał między innymi Preludia op. 28 oraz komplet Ballad FryderykaChopina na instrumentach historycznych Pleyel (1848) oraz Erard (1849).W latach 2000 i 2005 jego płyty dwukrotnie zostały wyróżnione nagrodą Grand Prix du Disque Frédéric Chopin, w roku 2002, 2009 i 2019 uhonorowane nagrodą „Fryderyk". Od roku 1998 r. pianista zajmuje się również pracą pedagogiczną. Jest profesorem w Katedrze Fortepianu Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.W latach 2008-12 dodatkowo pełnił funkcję prorektora ds. nauki i dydaktyki, a w latach

2012-16 był kierownikiem Katedry Fortepianu w tej Uczelni. W latach 2020-23 był również pedagogiem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.Od 2023 roku jest profesorem gościnnym w Showa University w Japonii. Juror międzynarodowych konkursów pianistycznych: im. Marguerite Long i Jacques’a Thibaud w Paryżu (2009), im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2015, 2021), im. Artura Rubinsteina w Pekinie (2016), im. Vladimira Horowitza w Kijowie (2016, 2019), im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy (2010, 2013), a także wielu innych (Australia, Bułgaria, Francja, Japonia, Singapur, Włochy, USA). W 2023 roku był przewodniczącym jury II Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych w Warszawie. Prowadzi regularnie kursy pianistyczne w kraju i za granicą (Austria, Belgia, Chiny, Japonia, Kanada, Niemcy, Włochy, USA).Pomysłodawca i główny organizator (do roku 2017), Międzynarodowych Kursów Pianistycznych w Katowicach.Od 2014 roku zasiada w Radzie Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. Jest także członkiem zarządu Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Anna Armatys-Borrelli

Kameralistyka

Edukację muzyczną rozpoczęła w rodzinnym Tarnowie, gdzie uczęszczała najpierw do Państwowej Podstawowej Szkoły Muzycznej w Tarnowie. Następnie ukończyła z wyróżnieniem Państwowe Liceum Muzyczne. Podczas wszystkich lat szkolnych była członkiem (koncertmistrzem grupy wiolonczel) Dziecięcej, a później Młodzieżowej Orkiestry Kameralnej, z którą koncertowała w wielu krajach Europy i uczestniczyła w festiwalach krajowych i zagranicznych.

Ukończyła studia  na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie wiolonczeli profesora Witolda Hermana z wynikiem celującym. Podczas studiów wielokrotnie brała udział w zajęciach Akademii Bachowskiej (Kraków, Stuttgart) pod kierownictwem Helmutha Rillinga oraz Letniej Akademii Muzycznej w Pommersfelden (Niemcy). Przez trzy lata była stypendystką Ministra Kultury i Sztuki. 

W 2000 roku otrzymała dyplom studiów podyplomowych w klasie kameralnej Kwartetu Melos oraz w klasie wiolonczeli profesora Petera Bucka, w 2002 roku – dyplom Solistenklasse wiolonczeli u tego samego pedagoga, a w 2004 roku – dyplom Solistenklasse kwartetu w Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Stuttgarcie. W październiku 2002 roku została laureatką III nagrody w kategorii wiolonczeli na Międzynarodowym Konkursie Muzyki XX i XXI wieku w Rzymie.

Od 1993 roku Anna Armatys-Borrelli jest członkiem smyczkowego Kwartetu Dafo, z którym zdobyła wiele nagród na międzynarodowych konkursach muzycznych (m.in.: I nagrodę i nagrodę specjalną na Konkursie Kameralnym im. K. Bacewicza w Łodzi w 1995 roku, I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Muzyki XX wieku im. V. Bucchiego w Rzymie w 1995 roku, I nagrodę i nagrodę specjalną na Międzynarodowym Konkursie Współczesnej Muzyki Kameralnej im. K. Pendereckiego w Krakowie w 1997 roku, II nagrodę i nagrodę specjalną na Międzynarodowym Konkursie Kwartetów Smyczkowych w Cremonie w 1998 roku, II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kwartetów Smyczkowych w Bubenreuth, I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Zespołów Kameralnych w kategorii kwartetu smyczkowego w Katowicach w 1998 roku, III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej im. G. Zinettiego w Sanguinetto w 1999 roku, nagrodę specjalną jury Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej im. J. Joachima w Weimarze w 1999 roku). 

Wraz z Kwartetem Dafo nagrała wiele płyt CD, liczne z nich uzyskały nagrody. Zarejestrowane przez zespół, wyprodukowane przez DUX/PWM, dwie płyty CD zatytułowane Polskie kwartety XX wieku otrzymały nagrody Fryderyka w 1999 i 2001 roku. Zespół ma także w swoim dorobku płytowym album, wydany przez Fundację Roberta Boscha/SWR, z kwartetami Szymanowskiego, II Kwartetem Góreckiego i Kwintetem smyczkowym C-dur Schuberta (w nagraniu tym członkiniom zespołu Dafo towarzyszy wiolonczelista Kwartetu Melos Peter Buck). W 2010 roku ukazał się album Penderecki String Quartets, String Trio Clarinet Quartet, zawierający wszystkie dzieła kameralne Pendereckiego, włącznie z pierwszą światową rejestracją III Kwartetu smyczkowego. Album ten wyróżniony został przez luksemburskie wydawnictwo muzyczne Pizzicato nagrodą Supersonic Pizzicato i zaliczony do unikatowych płyt zawierających muzykę kameralną. W 2011 roku Kwartet Dafo wraz z dziewczęcym chórem Puelle Orantes nagrał album CD/DVD Live Łukaszewski & Bembinow. Kolędy i pastorałki – otrzymał on status Złotej Płyty DVD, przyznany przez Związek Producentów Audio-Video, oraz nagrodę Fryderyka 2011. Kolejne lata to kolejne CD: Górecki-III Kwartet Smyczkowy op.67 „…pieśni śpiewają” (DUX-nominacja do Fryderyka 2019),  „Astor Arte di Astor Piazzolla”, CD nagrane w 2021 wraz z gitarzystą Krzysztofem Meissingerem i kontrabasistą Michałem Sobusiem. 

Jako solistka i kameralistka występowała na renomowanych festiwalach muzycznych w kraju i za granicą, ma też na swym koncie liczne nagrania radiowe i telewizyjne. W latach 1992–1996 była pierwszą wiolonczelistką Tarnowskiej Orkiestry Kameralnej, gościnnie koncertuje z licznymi formacjami kameralnymi oraz z orkiestrami w różnych krajach Europy. Od 2014 roku jest pierwszą solową wiolonczelą w renomowanym zespole specjalizującym się w wykonawstwie muzyki najnowszej Parco della Musica Contemporanea Ensemble PMCE działającym przy Parco della Musica w Rzymie. PMCE współpracuje z największymi żyjącymi kompozytorami, prawykonuje utwory pisane na zamówienie zespołu oraz koncertuje na najważniejszych scenach światowych i festiwalach. Repertuar kameralny Anny Armatys-Borrelli zawiera kilkaset utworów na różne składy:od duetów po duże składy kameralne.

W latach 1996–2002 pracowała na stanowisku asystenta w Katedrze Wiolonczeli i Kontrabasu w Akademii Muzycznej w Krakowie, a od 2002 roku zajmowała stanowisko adiunkta w tej samej Katedrze pracując również w Katedrze Kameralistyki. Od 2012 roku pracuje wyłącznie w Katedrze  Kameralistyki. W roku 2013 w wyniku przewodu uzyskała tytuł doktora habilitowanego i została powołana na stanowisko Kierownika Zakładu Kameralistyki Smyczkowej, które sprawowała do 2019 roku. W roku akademickim 2019-20 była Kierownikiem Katedry Kameralistyki. W latach 2007–2010 prowadziła  klasę wiolonczeli w Conservatorio di Musica „D. Cimarosa” w Avellino, 2010-2019 w   Conserwatorio di Musica „A. Casella” w L’Aquili a od 2019 roku piastuje to stanowisko w Conserwatorio di Musica „D.Respighi” w Latinie. Jest zapraszana regularnie do prac Jury w krajowych i międzynarodowych konkursach . 

W poprzednich edycjach gościliśmy także:

Ewa Pobłocka

Fortepian

Laureatka 10. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1980), uhonorowana nagrodą Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków; zdobyła także laury międzynarodowych konkursów pianistycznych w Vercelli (1977) i Bordeaux (1979).

Koncertowała niemal we wszystkich krajach Europy, a także w obu Amerykach, w Chinach, Indonezji, Wietnamie, Republice Południowej Afryki, Singapurze, Korei, Japonii i Australii. Jako solistka występowała m.in. z London Symphony Orchestra, English Chamber Orchestra, Orchestra del Maggio Musicale Fiorentino, Bayerischer Rundfunkorchester, Tonkünstler-Orchester Niederösterreich, New Japan Philharmonic, Polską Orkiestrą Kameralną, Orkiestrą Sinfonia Varsovia, Orkiestrą Filharmonii Narodowej oraz Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach.

Artystka dokonała szeregu prawykonań i premierowych nagrań utworów polskich kompozytorów współczesnych, m.in. Andrzeja Panufnika, Witolda Lutosławskiego, Pawła Szymańskiego i Pawła Mykietyna (koncerty dwóch ostatnich twórców zostały jej zadedykowane). W docenianym przez krytyków dorobku fonograficznym Ewa Pobłocka ma ponad 50 płyt, obejmujących repertuar solowy, kameralny oraz koncertowy od baroku do współczesności, zrealizowanych na instrumentach współczesnych oraz historycznych z epoki Chopina. Zostały one nagrane m.in. dla Deutsche Grammophon, Pony Canyon, Victor JVC, Conifer Records, Polskich Nagrań „Muza”, NIFC, CD Accord i BeArTonu. Jako pierwsza spośród polskich pianistów nagrała oba tomy Das Wohltemperierte Klavier Bacha (NIFC 2018, 2023). Album z pierwszym tomem znalazł się na liście 50 najlepszych nagrań Bachowskich w historii opublikowanej przez prestiżowy magazyn „Gramophone”, a także nagrodzony przez ten magazyn jako płyta miesiąca.

Ewa Pobłocka chętnie wykonuje muzykę kameralną. Jest również cenionym pedagogiem. Prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Prowadziła kursy mistrzowskie w kilkudziesięciu krajach. Często zasiada w jury międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. w Hamamatsu, Tel Awiwie, Ettlingen, Calgary i w Warszawie. W 2021 r. po raz trzeci zasiadła w jury Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Artystka chętnie sięga również po pióro – publikowała swoje eseje m.in. w Zesztach Literackich, Kwartalniku Artystycznym Wyspa i Kwartalniku Literackim Bliza. W sierpniu 2021 r. ukazała się jej pierwsza książka – Forte-piano, opublikowana przez wydawnictwo Słowo/obraz terytoria. Prowadziła także w Programie Drugim Polskiego Radia audycje poświęcone muzyce Bacha: Zacznij od Bacha (2020-2021) oraz Przypadki Bacha (2021).

    Janusz Wawrowski

    Skrzypce

    Janusz Wawrowski uważany jest za jednego z najwybitniejszych i najbardziej doświadczonych skrzypków swojego pokolenia. Szerokie zainteresowanie publiczności przyniosła mu w 2007 roku pierwsza solowa płyta – Kaprysy Paganiniego, wydana nakładem CD Accord. Skrzypek zachwycał publiczność i krytykę wykonywaniem wszystkich 24 Kaprysów op.1 podczas jednego koncertu, a sukces albumu sprawił, że Warner Classics powtórzył jego wydanie w 2016 roku. 

    Kariera solowa artysty owocuje w występy w jednych z najważniejszych sal koncertowych świata, wśród których są m. in. Musikverein w Wiedniu, Wigmore Hall w Londynie, Elbphilharmonie w Hamburgu, Beethoven-Saal w Stuttgarcie, Seoul Arts Center, Litewskiej Filharmonii Narodowej w Wilnie, Beethoven-Haus w Bonn, De Doelen w Rotterdamie, Kravis Center w West Palm Beach, Teatro Teresa Carreῆo w Caracas, Filharmonii Narodowej w Warszawie, NFM we Wrocławiu, NOSPR w Katowicach, czy Filharmonii im. M. Karłowicza w Szczecinie. 

    Janusz Wawrowski ma w swoim dorobku współpracę z renomowanymi orkiestrami, takimi jak: Royal Philharmonic Orchestra, Stuttgarter Philharmoniker, Orkiestrą Teatru Wielkiego w Pradze, Symphoniker Hamburg, Kyiv Symphony Orchestra Südwestdeutsches Kammerorchester, Orquestra Classica Santa Cecilia czy Orkiestrą Symfoniczną Litewskiej Filharmonii Narodowej. Jest regularnie zapraszany do wszystkich orkiestr w Polsce, w tym do Filharmonii Narodowej, Sinfonii Varsovii, Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, Filharmonii im. M. Karłowicza w Szczecinie, Narodowego Forum Muzyki i wielu innych. 

    Artysta występował z wybitnymi dyrygentami, wśród których znaleźli się: Douglas Bostock, Krzysztof Urbański, Gabriel Chmura, Jerzy Maksymiuk, Giancarlo Guerrero, Jacek Kaspszyk, Daniel Raiskin, Grzegorz Nowak, Patrick Hahn, Conrad van Alphen, Łukasz Borowicz, Monika Wolińska, Mykola Diadiura, Agnieszka Duczmal, Tomáš Netopil, Juozas Domarkas, Ramon Gamba, i Antoni Wit.

    Gościł też na wielu prestiżowych festiwalach – Chopin i Jego Europa, Eufonie, Salzburger Festspiele, Hemsing Festival, Odessa Classics Festival, Festiwalu Muzyki Polskiej w Krakowie, Festiwalu Prawykonań w Katowicach oraz na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Kameralnej w Ede w Holandii.

    Janusz Wawrowski od wielu lat związany jest z wytwórnią Warner Classics, dla której wydał siedem solowych albumów oraz szereg singli. Nagrania fonograficzne artysty przynoszą mu znakomite recenzje krytyki oraz wiele znaczących nagród. Jego płyta Phoenixuzyskała nominacje do ICMA 2021, PdSK, Opus Klassik 2021 oraz Fryderyk 2021. Została ona także wybrana albumem miesiąca w brytyjskim Presto Classic oraz płytą tygodnia w londyńskim radio Classic fm, Norddeutscher Rundfunk oraz w Polskim Radio Dwójce. 

    Album Hidden Violin otrzymał nagrodę Fryderyk 2019, będącą najważniejszym wyróżnieniem fonograficznym w Polsce.

    Wydana w 2017 roku płyta Sequenza otrzymała 4* w brytyjskim The Guardian, a Janusz Wawrowski wykonał wybrane utwory na żywo w BBC3. Album został nagrodzony Fryderykiem 2017 w kategorii recital solowy oraz dostał nominację do International Classical Music Awards 2017.

    Aurora z 2014 roku w krótkim czasie zdobyła uznanie fachowej prasy muzycznej na całym świecie. Doskonałe recenzje ukazały się m.in. w Strings Magazine, The Strad, Pizzicato, Huffington Post oraz w licznej prasie polskiej.

    Artysta nagrał również muzykę Jana A. P. Kaczmarka do hollywoodzkich filmów Evening (reż. Lajos Koltai), Get low (reż. Aaron Schneider) oraz I’ll find you (reż. Martha Cooldige).

    25 października 2024 odbędzie się premiera nowego albumu „Consonance” nakładem Warner Classics. Na płycie obok Janusza Wawrowskiego pojawią się znakomici artyści: sopranistka Bogumiła Dziel-Wawrowska oraz litewski NICO Ensemble pod batutą Gediminasa Gelgotasa. Album zawiera utwory Mikołaja Góreckiego („Jasności promieniste”, Op. 37), Koncert skrzypcowy Gediminasa Gelgotasa oraz „Melodies of the Moments” Valentina Silvestrova, tworząc niezwykłe połączenie kultur polskiej, litewskiej i ukraińskiej.

    Poza wytwórnią Warner Classics, artysta współpracuje także z wytwórnią Naxos. W 2024 roku nakładem Naxos ukażą się dwa albumy, będące kolaboracją Janusza Wawrowskiego z Litewską Filharmonią Narodową oraz dyrygentem Christopherem Lyndon-Gee. Pojawią się na nich niedawno włączone do repertuaru artysty dzieła Valentina Silvestrova: Symfonia na skrzypce i orkiestrę oraz Koncert skrzypcowy.

    Katarzyna Budnik

    Altówka

    Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie skrzypiec prof. Mirosława Ławrynowicza, Andrzeja Gębskiego i Janusza Wawrowskiego oraz w klasie altówki prof. Piotra Reicherta.Zatrudniona na stanowisku adiunkta w klasie altówki macierzystej uczelni.Jako solistka i kameralistka wielokrotnie koncertowała w Polsce oraz innych krajach Europy. W 2010 roku brała udział w projekcie Chamber Music Connects the World organizowanym przez Kronberg Academy, gdzie grała z najwybitniejszymi muzykami:  Gidonem Kremerem, Tatjaną Grindenko, Yurim Bashmetem oraz Fransem Helmersonem.Występowała na wielu renomowanych festiwalach: m.in. w Muzycznym Festiwalu w Łańcucie, Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Kameralnej Muzyka na Szczytach w Zakopanem, Kammermusikfest Lockenhaus (gdzie została zaproszona przez Gidona Kremera).W listopadzie 2013 roku ukazała się jej solowa płyta – Viola Recital, za którą otrzymała nagrodę Fryderyk 2014.Za wybitne osiągnięcia otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.     Jest również stypendystką programu Młoda Polska. W 2013 roku została nominowana do Paszportów Polityki.Od 2014 roku Katarzyna Budnik jest na stanowisku lidera grupy altówek w orkiestrze Sinfonia Varsovia.

    Milena Kędra

    Fortepian

    dr hab. Milena Kędra, prof. AMKP to pianistka, kameralistka i pedagog, której droga artystyczna była wyznaczona przez wybitnych pianistów i pedagogów, takich jak Andrzej Pikul, Piotr Paleczny, Halina Czerny-Stefańska, Jan Ekier, Maria Szmyd Dormus czy Karl Heinz Kammerling. W ramach studiów zrealizowała staż asystencki współpracując z prof. Adamem Kaczyńskim -twórcą Katedry Muzyki Współczesnej Akademii Muzycznej w Krakowie oraz założycielem legendarnego zespołu MW2 specjalizującego się w wykonawstwie muzyki nowej. Jest laureatką krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych, kameralnych oraz stypendystką Ministra Kultury i Sztuki. Dokonała nagrań archiwalnych dla Radia Opole , Radia Kraków , Radia Cluj (Rumunia) oraz telewizji Kraków, BBC i NHK. Wielokrotnie była zapraszana na festiwale w kraju i za granicą. Prowadzi działalność koncertową  w Polsce, Holandii, Niemczech, Hiszpanii, Szwajcarii, Austrii, Rumunii, Mołdawii, Włoszech, Brazylii.  Tworzy, wraz z Michałem Dziadem Cracow Piano Duo. Ma na swoim koncie znaczącą ilość prawykonań polskich kompozytorów współczesnych.

    Jako profesor Akademii Muzycznej im. K. Pendereckiego w Krakowie, Milena Kędra dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem z kolejnymi pokoleniami pianistów, inspirując ich do ciągłego inwestowania w swój rozwój oraz poszukiwania własnej drogi artystycznej. Równocześnie jest Kierownikiem Sekcji Klawiszowej POSM II st im. F. Chopina w Krakowie. Jej studenci, uczniowie i absolwenci zdobyli już ponad 130 nagród i wyróżnień na konkursach o randze krajowej i międzynarodowej, ale również z powodzeniem rozwijają własną działalność artystyczno- naukową oraz osiągają sukcesy dydaktyczne.

    Jej zaangażowanie w działalność organizacyjną obejmuje tworzenie i realizację projektów takich jak „Krakowski Festiwal Młodych Pianistów”, „Ogólnopolski Konkurs Duetów Fortepianowych Quattro Mani”, „Ogólnopolski Konkurs Pianistyczny im. Ireny Rolanowskiej”. Jest również pomysłodawczynią i realizatorką projektu „Letnia Manufaktura Sztuki”, który przez sześć lat przyczyniał się do promocji kultury oraz wpierania edukacji młodych talentów w Niepołomicach. Przez 10 lat była prezesem Stowarzyszenia Małopolska Manufaktura Sztuki, gdzie m.in. współtworzyła Festiwal Muzyki Kameralnej “Muzyka w Starych Balicach”, cykl koncertów muzyki współczesnej “ Mosty” oraz interdyscyplinarne, łączące muzykę i sztuki plastyczne – “Hebdowskie spotkania ze sztuką”.  

    Jej wkład w promocję polskiej kultury i edukacji muzycznej został uhonorowany wieloma nagrodami oraz odznaczeniami, między innymi: Nagrodą Centrum Edukacji Artystycznej za szczególny wkład w rozwój edukacji artystycznej w Polsce, Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, odznaczeniem „Zasłużony dla Kultury Polskiej” oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.